'' Bu kentin ne çatısını aydınlatan aylarını sayabilirsin, ne de duvarlarının ardına gizlenen Bin Muhteşem Güneş'i ''.
''Nereye giderseniz gidin, ülkeniz peşinizden gelir. Artık siz orada yaşamasanız da o içinizde yaşar.''
Bu söylem çerçevesinden yola çıkarak yazılan çok yazı okudum son zamanlarda.
Misal Ece Temelkuran'ın 'Muz Sesleri'.. Kötü demiyorum fakat o 'siyasi' çizgiyi eritememiş, belki de eritmek istememiş. Bin Muhteşem Güneş'i çok çok önce okumama rağmen başta yazdığım dizeler halen aklımda. Kapkaranlık ülkesini dizeleriyle renklendirmeye çalışan bir adam ; Khaled Hosseini .
Ben bu adamın yazılarındaki acıyı , gerçekte hissettiğim acı kadar hissediyorum. Daha fazla veya daha az değil. Okuduğum roman beni kendi sınırlarımda şaşırtsın, üzsün, sevindirsin istiyorsam Khaled Hosseini kitaplarına göz gezdiriyorum. Bin Muhteşem Güneş; iki kadının kesişen hayatlarında, an geldiğinde kadınlıklarını unutarak nasıl birbirleri için yaşayabildiğinin öyküsü..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder